Van Basic Fit naar 70! Waar blijft de tijd?

Gisteren stapte ik, met mijn foute telefoonhoesje, de Basic Fit binnen. Ja, datzelfde Basic Fit waar Peter Pannekoek in zijn oudejaarsconference over sprak. Je weet wel, die sportschool die eerder lijkt op een soort gevangenis met hekwerk voordat je naar binnen mag. En ik, 46 jaar en met een dubbel telefoonhoesje, voelde me ineens heel oud tussen een zee van studenten. Het voelde bijna als een sitcom.

Peter had het ook over de eigenaar van Basic Fit die de VVD een flinke donatie heeft gegeven. Waarom? Om ervoor te zorgen dat studenten niet meer via hun hogescholen goedkoop kunnen sporten maar gewoon bij Basic Fit terechtkomen. Hij riep zelfs op om niet meer bij Basic Fit te sporten. Tja, dat maakt het voor mij als trouwe Basic Fit-ganger een beetje ingewikkeld. Maar hey, ik ben niet hier om de politiek te bespreken. Ik ben hier om te zweten!

Terwijl ik mijn workout deed, dacht ik aan de tijd die vliegt. Van de week vierde een oud-collega haar werkjubileum van 25 jaar. We begonnen in 2000 samen te werken, en het lijkt wel alsof het gisteren was. Als de komende 25 jaar net zo snel gaan, ben ik 71 jaar oud. Dat besef kwam hard binnen, vooral als ik terugdenk aan de jaren waarin ik gewoon maar wat deed in mijn leven.

Ik realiseerde me dat ik langer met mijn ex-partner ben geweest dan dat ik mijn moeder heb kunnen meemaken. Ze overleed toen ik 19 was, op 52-jarige leeftijd. Dat zet je aan het denken. Het leven is kort, en het is belangrijk om te weten waar je gelukkig van wordt, of dat nu in de liefde, vriendschap of carrière is.

Dus, als je vastzit in een negatieve relatie of baan, neem het heft in eigen handen. Het is maar één knip met je vingers en het kan voorbij zijn. En geloof me, het leven is te kort om je in te laten perken door negativiteit.

En over die draadloze oortjes en Spotify tijdens het sporten: wat een uitvinding! Ik ben er net achter gekomen hoe handig het is. Misschien kom ik ook nog wel van dat dubbele telefoonhoesje af, al moet ik toegeven dat ik mijn telefoon steeds vaker laat liggen. Wat is het dan handig dat mensen kunnen zien van wie deze telefoon is dankzij mijn dubbele telefoonhoesje. Misschien ligt het aan mijn slechter wordende geheugen, of misschien heb ik gewoon de neiging om dingen te laten liggen, het blijft gissen! Maar hé, dat is een ander verhaal.

Als coach voor mensen die te maken hebben met een scheiding, weet ik hoe belangrijk het is om vooruit te kijken. Je kunt altijd opnieuw beginnen, net zoals ik dat doe met mijn workouts en telefoonhoesje. Dus als je op zoek bent naar verandering in je leven, of dat nu door een scheiding komt of een andere uitdaging, weet dat je niet alleen bent. Laten we samen kijken naar wat jou gelukkig maakt.

Dus, tot de volgende keer in de sportschool (of niet, als je het met Peter eens bent)! En misschien, heel misschien, kan ik mijn telefoon eens laten liggen zonder dat ik het erg vind. Want met de juiste mindset kun je alles aan, zelfs als je geheugen af en toe een beetje wankel is!